Voorbeeld: Elektrische locomotief serie 1189 "Österreichische Krokodil" van de Oostenrijkse Spoorwegen (ÖBB). Bloedoranje basiskleurstelling. Bedrijfsnummer 1189.02. Bedrijfstoestand midden/laat jaren 1970.
Model: Met Digital-decoder mfx+ en uitgebreide geluids- en lichtfuncties. Geregelde hoogvermogenaandrijving met vliegwiel, centraal ingebouwd. 2 drijfwielen in elk van de twee drijfwerkframes over cardan aangedreven. Tractiebanden. Scharnierend onderstel voor het nemen van bochten. Driepuntsfrontsein wisselt met de rijrichting en een rood sluitsein in conventioneel bedrijf, digitaal schakelbaar. Verlichting omschakelbaar naar wit sluitsein. Frontsein aan loczijde 2 en 1 afzonderlijk digitaal schakelbaar. Dubbele A-lichtfunctie. Cabine- en machinekamerverlichting afzonderlijk digitaal schakelbaar. Voor de verlichting worden onderhoudsarme warmwitte en rode LED's gebruikt. Zeer gedetailleerde metalen constructie met veel afzonderlijk aangebrachte details. Remslangen en imitatieschroefkoppelingen worden als afzonderlijk gemonteerde onderdelen meegeleverd. Lengte over buffers ca. 23,4 cm.
Bijpassende sets goederenwagens zijn te vinden onder artikelnummer 46231 en artikelnummer 24121 in het Trix H0-assortiment met informatie over de benodigde wielstellen. Deze sets worden in 2024 uitgebracht met nieuwe bedrijfsnummers. Dit model is als gelijkstroomuitvoering opgenomen in het Trix H0-assortiment onder artikelnummer 25090.
Hoogtepunten:
- Vormveranderingen voor de prototypische ombouw van de 1189.02.
- Zeer gedetailleerde metalen constructie.
- Veel gemonteerde details.
- Cabine- en machineruimteverlichting digitaal schakelbaar.
- Digitale mfx+ decoder met uitgebreide bedienings- en geluidsfuncties.
Al in de jaren 1920 besloten de Oostenrijkse Bundesbahnen (BBÖ) om de belangrijkste lijnen zo snel mogelijk te elektrificeren. Speciaal voor de hellingen in de bergen werden in 1923/24 de zeven bergsneltreinlocomotieven van de serie 1100 (ÖBB: serie 1089), ontwikkeld naar Zwitsers model, aan de BBÖ geleverd. De 20.350 mm lange locomotieven bestonden uit twee kortgekoppelde motordraaistellen waarop een korte machinebrug met transformator, schuifschakeling en twee machinistencabines was geleed. Door hun lange, lage en smalle voorste motorkappen op de aandrijfframes werd de naam "krokodil" al snel ingeburgerd, waarbij deze machines er het meest "krokodilachtig" uitzagen van alle "krokodillen". Omdat ze erg succesvol bleken, werden er in 1926/27 negen replica's afgeleverd als 1100.101-109 (ÖBB: 1189.01-09), die een hogere snelheid haalden door een gewijzigde overbrengingsverhouding en waren uitgerust met krachtigere motoren.
Leveringsomvang: 1x elektrische locomotief Rh. 1189, ÖBB, III/IV
