Trix 16489 - Minitrix Stoomlocomotief Class 3700 'Challenger' Union Pacific 16489

Minitrix T16489 Stoomlocomotief Class 3704 'Challenger' Union Pacific250 jaar Amerikaanse onafhankelijkheidZe stonden lange tijd in de schaduw van de wereldberoemde "Big Boys". We hebben het over de al even imposante "Challenger"-locomotieven van de Union Pacific Railroad (UP). Tijdens het stoomtijdperk had de UP te kampen met steile hellingen en talloze bochten op de belangrijke transcontinentale route door de Rocky Mountains. Hulp- en duwlocomotieven waren gebruikelijk, vooral bij goederentreinen. Halverwege de jaren 30 zocht de UP naar oplossingen om deze complexe en kostbare operatie te stroomlijnen. De zes-gekoppelde locomotieven met enkel frame van de 9000-serie hadden hun ontwerplimieten bereikt. Daarom ontwikkelde de UP een krachtige "gelede" locomotief, die met zijn twee motoren een doorbraak moest betekenen op het gebied van prestaties. Het bouwcontract werd uiteindelijk toegekend aan de American Locomotive Company (ALCO), die in 1936 de eerste exemplaren van de gigantische (2'C)C2' h4-locomotieven aan de UP leverde. De zes aandrijfassen dreven vier cilinders aan, en twee voor- en twee achterassen per locomotief maakten het mogelijk om een werkelijk superkrachtige ketel met een enorme vuurhaard te installeren. De voorste locomotief was beweegbaar, wat resulteerde in uitstekende bochtprestaties. Deze enorme stoomlocomotieven, 37 meter lang en meer dan 450 ton zwaar, bewezen vanaf het begin hun waarde. Met hun vermogen van 5000 pk en een topsnelheid van 110 km/u konden ze ook worden ingezet voor zwaar passagiersvervoer. De naam "Challenger" ontstond al snel voor dit succesvolle ontwerp. Dit was waarschijnlijk bedoeld om uit te drukken dat dit toen ultramoderne locomotieftype klaar was om elke uitdaging aan te gaan. De UP schafte uiteindelijk 105 "Challengers" aan, die tussen 1936 en 1944 in vijf series werden geleverd als Klasse 3900. De locomotieven die vanaf 1942 werden gebouwd, waren gemodificeerde versies met een verhoogd vermogen van bijna 6000 pk en een grotere tender. Zes exemplaren werden af fabriek uitgerust met rookafleiders, een tweekleurig lakschema (lichtgrijs/middengrijs) en oliestook voor gebruik op sneltreinen. Daarnaast bouwde de UP vanaf 1941 talloze kolengestookte Challengers om naar oliestook. Om deze locomotieven te onderscheiden van hun kolengestookte tegenhangers, werden sommige hernummerd naar 3700-3717. Vóór de dieselisering van hun respectievelijke werkgebieden waren de Challenger-locomotieven cruciale pijlers van het treinverkeer van de Union Pacific. Door hun grote aantal werden ze nauwelijks overschaduwd door de legendarische "Big Boys". Bovendien waren de Challengers, vanwege hun kortere lengte, veelzijdiger. Wie de gouden eeuw van de Amerikaanse spoorwegen wil herbeleven met gigantische stoomlocomotieven op zijn modelspoorbaan, zal onvermijdelijk de "Challenger" tegenkomen, vooral omdat talloze andere spoorwegmaatschappijen dit succesvolle UP-model ook hebben aangeschaft. Bovendien was de overgebleven "Challenger" 3985 tussen 1981 en 2010 de grootste operationele stoomlocomotief ter wereld. Prototype: Zware Amerikaanse goederenstoomlocomotief van de 3700-klasse Challenger, in de herbouwde versie met olietender van de Union Pacific Railroad (UP). Locomotiefnummer 3704. Bedrijfstoestand van de jaren 50. Model: Met digitale decoder en uitgebreide geluidsfuncties. Geregelde, zeer efficiënte aandrijving. 6 aangedreven assen. Antislipbanden, rookgenerator. Richtingskoplampen, nummerplaten en rookgenerator werken conventioneel; digitaal schakelbaar. Cabineverlichting is digitaal schakelbaar. Verlichting met onderhoudsvrije warmwitte LED's. Gelede chassis voor het nemen van bochten. Boxpok-wielen. Minimale radius R2a (261,8 mm). Lengte over koppelingen ca. 23 cm. Dit model is geproduceerd in samenwerking met Broadway Limited Imports. De afbeelding is digitaal bewerkt. Gebruiksaanwijzing: De locomotief kan worden gebruikt op bochtige sporen met een radius van 261,8 mm of meer, maar wij raden grotere radii aan. Vanwege de overhang van de lange ketel moeten seinen, bovenleidingmasten, brugleuningen, tunnelportalen, enz. voldoende afstand houden tot de bocht. Het spoor moet stevig vastzitten om het gewicht van de locomotief te kunnen dragen. Draaischijven en wissels kunnen alleen in de doorgaande stand worden gebruikt.