Bemo 1014805 - e Stoomlocomotief kant-en-klaar model 12 "Oberstenfeld" van de KWStE, tijdperk I

Metaalcollectie Na lange tijd keert de Württembergse Klose-locomotief Tss 4 terug in het Bemo-programma. Wij bieden u graag zowel een bouwpakket als afgewerkte modellen van deze unieke machine aan in tijdperk I en II.Voor de Länderbahn-uitvoering hebben we ervoor gekozen om locomotief 12 “Oberstenfeld” in twee aantrekkelijke kleurvarianten te produceren: een klassieke groene kleurstelling en een groen-grijze variant. Deze laatste is gebaseerd op het kleurenschema van de normaalspoor T3 979 “Eschenau”, die tentoongesteld wordt in het Technoseum Mannheim. Tijdens de restauratie van deze locomotief zijn onlangs diverse verflagen verwijderd en gedetailleerd geanalyseerd, wat waardevolle inzichten opleverde in de oorspronkelijke kleurstelling.In 1894 verlieten drie machines van het type Tss 4 de machinefabriek in Esslingen richting Bottwartal. De vier-gekoppelde locomotieven werden vernoemd naar de belangrijkste gemeenten in het Bottwartal en waren de eerste smalspoorlocomotieven met een spoorbreedte van 750 mm op Württembergse bodem. Technisch gezien kwamen de machines overeen met het type Ts 4, dat sinds 1891 op het meterspoor smalspoor Nagold - Altensteig werd ingezet. De drie locomotieven, waarvan de replica's na een lange pauze opnieuw worden uitgebracht, bleven tot hun buitendienststelling in de jaren twintig in Beilstein gestationeerd. De Tss 4 werd vooral gekenmerkt door de motor die ontworpen was door de Württembergse hoofdingenieur Adolph Klose (1844-1923). De reden voor het ontwerp van de locomotief waren de moeilijke routeomstandigheden op de Balkan.Door de topografische ligging was Württemberg bovendien ideaal voor de inzet van Klose-machines op zowel normaal- als smalspoorlijnen. Het chassisontwerp maakte radiale verstelling van de voor- en achteras mogelijk. Het was onvermijdelijk dat de koppelstangen met behulp van hefboomparallelogrammen variabel moesten worden ontworpen om de veranderende lengtes bij het nemen van bochten te kunnen opvangen. Bij het dagelijkse onderhoud bleek de motor echter zeer storingsgevoelig, waardoor het onderhoud duurder werd. Ook de omkeereigenschappen waren niet optimaal, zodat bij de eindpunten van de Bottwartalbahn draaischijven moesten worden aangebracht. Om deze redenen waren andere spoorwegbedrijven terughoudend met de aanschaf ervan en de Klose-machines bereikten geen grote doorbraak. Ook bij de aanschaf van nieuwe smalspoorlocomotieven met de Tssd koos Württemberg later voor het Mallett-type.