Atlas N-schaal uitvoering van de ALCO C420 in Nickel Plate Road beschildering. ALCO bouwde tussen 1963 en 1969 in totaal 131 Century 420 locomotieven, waarna de fabrikant alle nieuwbouw van locomotieven staakte. Aangedreven door een 12-cilinder, turbocharged 251-serie hoofdmotor met 2.000 pk, was de C420 in 1963 de directe concurrent van de EMD GP18. EMD bood pas in 1969 een 12-cilinder 2.000 pk hoofdmotor aan met het GP39-model. Het kortere 12-cilinder motorblok gaf de C420 zijn kenmerkende teruggeplaatste cabine en verlengde korte kap. De eerste maatschappij die de C420 aanschafte was de Lehigh & Hudson River, met twee exemplaren gebouwd in 1963. Het grootste wagenpark werd aangeschaft door de Long Island Railroad: 30 stuks gebouwd tussen 1963 en 1968, alle voorzien van een hoge korte kap met stoomgenerator voor reizigersdienst. In de loop der tijd bouwde Louisville & Nashville het grootste C420-park op: slechts 26 stuks nieuw gekocht, maar door fusies en overnames groeide het totaal tot ruim 60 exemplaren. De C420 is in de VS nog steeds dagelijks in dienst; momenteel wordt het grootste actieve park geexploiteerd door de Arkansas & Missouri Railroad. Deze Atlas C420-serie betreft Phase 2 versies met zowel lage als hoge neus-modellen. Vroege Phase 2 locomotieven hebben Phase 1-stijl looppaden/dorpels met stijlen gemonteerd op het bovenste loopdek ('Phase 2a'). Latere Phase 2 locomotieven hebben een herziene configuratie waarbij de stijlen aan de zijkant van de dorpel zijn bevestigd ('Phase 2b'). Phase 2a-productie liep van december 1964 tot september 1965. Phase 2b-eenheden werden geproduceerd van december 1965 tot het einde van de C420-productie in augustus 1968.