Fairbanks-Morse H15-44 / H16-44 diesellocomotief in de uitvoering van CIL / Monon. Eind jaren 1940 ontwikkelde het ontwerpteam van Fairbanks-Morse (FM) een 8-cilinder, 1.500 pk universele stratenlocomotief op basis van hun tegengestelde-zuiger dieselmotor. In september 1947 rolde de eerste H15-44 van de band als demonstratielocomotief 'FM 1500'. De kap-unit carrosserie kenmerkte zich door licht aflopende uiteinden, afgeronde hoeken, ovale cabinevensters en een verhoogde, afgeronde koplampenvoet aan beide zijden. Monon was de eerste afnemer van de H15-44 en kocht zowel de demonstrator als het tweede exemplaar (gebouwd in december 1947). Vervolgens werden drie eenheden gebouwd voor Rio Grande, waarna in 1948 aanvullende demonstrators volgden. Bij het einde van de productie medio 1949 waren in totaal 35 stuks gebouwd, waarvan Jersey Central de meeste bezat (14 stuks). Tegen 1950 hadden andere fabrikanten het vermogen van hun concurrerende stratenlocomotieven verhoogd. FM reageerde met het 8-cilinder, 1.600 pk H16-44-model. De vroegste exemplaren leken uiterlijk sterk op de eerdere H15-44. MKT 1591 werd oorspronkelijk besteld als H15-44, maar tijdens de productie opgewaardeerd naar 1.600 pk. De eerste echte serieproductie H16-44's werden besteld door Jersey Central. Diverse grote spoorwegmaatschappijen kochten dit model, waaronder Santa Fe, New York Central, Southern en Pennsylvania. In totaal werden 99 stuks geproduceerd voordat de productie van de 'phase I'-versie in december 1952 eindigde. FM bleef H16-44's produceren in phase II- en III-carrosseriestijlen tot 1963. Het model vertegenwoordigt de 'phase I'-carrosseriestijl van zowel de H15-44 als de H16-44, geproduceerd tussen 1947 en 1952. Opties omvatten FM- of AAR-draaistellen, hoog of laag gemonteerde koplampen, vroege of late phase 1-kappen en een afneembare brandstoftankrok.